« پرواز »

 

در فکر پرواز آسمان از یادمان رفت             

  دیروز و امروز و همه فردایمان رفت

 

این لحظه ها دیگر دلی عاشق نسازد        

  شیرین نگشتیم عاقبت فرهادمان رفت

 

در ریز باران یکدگر را جا نهادیم                   

 تصمیم کبری همزمان از یادمان رفت

 

از ترس خارو خس در این شهر بیابان          

  هر کفش کوچک یا بزرگی پایمان رفت

 

شب تا سحر عاشق دلان بیدار بودند          

 ما خفته تا صبح و سحر هم خوابمان رفت

                        تقدیم به اونی که تولدش گذشت و من خیلی دوسش دارم

تو کیستی ،که من این گونه بی تو بی تابم ؟

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم .

توچیستی ،که من از موج هر تبسم تو.

بسان قایق سر گشته ،روی گردابم !

تو در کدام سحر ،بر کدام اسپ سپید ؟

تو را کدام خدا ؟

تو از کدام جهان ؟

تو در کدام کرانه ،تو از کدام صدف ؟

تو در کدام چمن ،همره کدام نسیم ؟

تو از کدام سبو ؟

                                         بهار ۱۱ شهریور تولد گلم مبارک

 نگو نه نگاه تو نامهربون بود نازنین

 گل لبخند تو مال دیگرون بود نازنین

 بقیه شازده بودن و عاشق تو پاپتی بود

میون شازده ها بی نام و نشون بود نازنین

 آره اون چیزی نداشت اما به پات هر چی می ریخت

 اگه جونشم می داد از دل و جون بود نازنین

 حسرت دستای تو برای من بود همیشه

 حیف که گرمی شون برای دیگرون بود نازنین

من بهارم پای انتظار اون چشما گذشت

وقتی برگشتی که فصل ما خزون بود نازنین

 نگو دیوونه بودم دیوونگی واسه ام کمه

 اسم احساس من اون روزا جنون بود نازنین

یه کیک استثنایی برای محمد

 

"تولدت مبارک"

 

من همانم که شبی، نیمه شبی درگذار ره تو خانه کنم

     گرتو راهم ندهی در حرَمت خانهء ساخته ویرانه کنم

کوچ خود را بدهم در کف باد، خویش ازبهر تو آواره کنم

چندوقتیست گذاری هم به خوابم نکنی

                     دیدن روی تودرخواب هم افسانه کنم

                  (محمد)

                        "شب آرزوها"

                                     دوستای خوبم سلام

انشاء الله  حال همگی شما خوب باشه و هر جایی که هستید   شاد و سلامت باشید.

از همه دوستای گلم که به یادم بودن و قدم رو چشمام گذاشتن و برای تولدم اومدن تشکر می کنم ، امیدوارم بتونم جبران کنم .

دوستای عزیزم نمی دونم می دونید که این شب جمعه " لیله الرغائبِ" یا نه؟

اگه نمی دونید برنامه کوله پشتی مخصوصا برنامه چهارشنبه شب رو حتما ببینید،البته من قصد جسارت ندارم ،من خودم امسال دومین سالیه که متوجه این شب شدم خواستم شما هم اگه آرزویی دارید که حتما دارید تواین شب بزرگ از خدا بخواید .

لیله الرغائب یا شب آرزوها اعمال خاصی داره تو این شب زیبا می تونید

( روزه بگیرید،نماز بخونید و به کسایی که دوسشون دارید هدیه بدین )       

      "خدایا خودت صدامون زدی نزار دست خالی برگردیم"

تو این شب قشنگ اگه دلتون اونجایی که باید، گِره خورد، برا همه دعا کنید  یه جایی هم به یاد من باشید.

آرزومند آرزوهایی زیبایتان

                                                                (رسپینا)

  "اینم جشن بیست و یک سالگیم"

اول به نام عشق...دوم به نام تو...سوم به یاد مرگ...بر لوح شیشه ای قلبت بنویس:

یا تو و عشق.....یا من و مرگ

"برای دل خودم"

آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد؛

رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت .

صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم میگوید:

                               دوستت دارم

                 "اینهم عکس هایی که قول داده بودم"

 

      برای عباس خوبم که لاجوردی را دوست دارد

---

برای الهام خودم که خیییییییلی می خوامش

---

برای محمد عزیز که ...

---

برای یاسر مهربانم که دوستش دارم

---

برای علی عزیز

---

برای اسی عزیز (عشق نانسی)

---

             

---

                     

---

برای برای مارشال عزیز او که عاشق خالق عشق است(لیموترش)

 

---

اینم کیک که امیییییییدوارم به همه برسه

---

برای امید نازنین

 

---

 

عشق یعنی...

عشق یعنی : حسرت شبهای گرم

عشق یعنی : یاد یک رویای نرم

عشق یعنی : یک بیابان خاطره

 عشق یعنی : چهار دیوار بدون پنجره

عشق یعنی : گفتنی با گوش کر

عشق یعنی : دیدنی با چشم کور

عشق یعنی : تا ابد بی سرنوشت

عشق یعنی : آخر خط بهشت

عشق یعنی : گم شدن در لحظه ها

عشق یعنی : آبی بی انتها

عشق یعنی : یک سوال بی جواب

عشق یعنی : راه رفتن توی خواب 

دیشب باز هم خواب را از چشمانم دزدیدی، تا به خودم آمدم دیدم سحر شده

دیوار

یاد آن روز بخیر، این همه دیوار نبود

این چنین بر رخ دل، گرد غم یار نبود

چشم بی واسطه آن روز خدا را می دید

حیف شد چشم دلم،لایق دیدار نبود

می شکستیم، پل فاصله را با هر گام

بین من و تو فاصله بسیار نبود

داغ دل بود و غم جاری ایام،ولی

روی آیینه دل این همه زنگار نبود

کاش می ریخت تمامیت این فاصله ها

کاش بین من و دل این همه دیوار نبود

برهنه به بستر بی کسی مردن ، تو از یادم نمی روی

خاموش به رساترین شیون آدمی ، تو از یادم نمی روی

گریبانی برای دریدن این بغض بی قرار، تو از یادم نمی روی

سفری ساده از تمام دوستت دارم تنهایی ،تو از یادم نمی روی

سوزن ریز بی امان باران، بر پیچک و ارغوان، تو از یادم نمی روی

تو ....تو با من چه کرده ای که از یادم نمی روی؟!

دیر آمدی ....درست!

پرستار پروانه و ارغوان بوده ای،درست!

مراقب خواناترین ترانه از هق هق گریه بوده ای، درست!

رازدار آواز اهل باران بوده ای، درست!

خواهر غمگین ترین خاطرات دریا بوده ای، درست!

اما از من و اندوه پُر سینه : بی خبر چرا؟!

"آه که چقدر سر انگشت خسته بر بخار این شیشه کشیدم"

چقدر کوچه را تا باور آسمان و کبوتر، تا خواب سر شاخه در شرق نور

تا صحبت پسین و پروانه پاییدم و تو نیامدی!

باز عابران همان عابران خسته همیشگی بودند

باز خانه، همان خانه و کوچه همان کوچه و شهرهمان شهر ساکت سالیان من

اما از همان اول باران بی قرار میدانستم

دیدار دوباره ی ما میسر است....

  علاقه عریانی، ترانه خودی، توشه قناعتی بس بود

تا برای همیشه با اندکی شادمانی و شبی از خواب تو سر کنم.

ولی این را بدان:

"که چقدر سر انگشت خسته بر بخار شیشه کشیدم و تو نیامدی...!"

زندگی زیباست ای زیبای من             عاشقی تنهاست ای دنیای من

از تمام عمر یکدم بیش نیست           آن دم من هم نداست ای رویای من

کجا بودی

کجا بودی وقتی برات شکستم

یخ زده بود شاخه گلم تو دستم

کجا بودی وقتی غریبی و درد

داشت من ِ تنهارو دیوونه می کرد

کجا بودی وقتی که از پنجره

می پرسیدم این چندمین عابره

کجا بودی وقتی تو رو می خواستم

که دستات آروم بشینه تو دستم

کجا بودی وقتی که گریه کردم

از تو به آسمون گلایه کردم

کجا بودی وقتی کنار عکسات

شبا نشستم به هوای چشمات

کجا بودی تو لحظه ی نیازم

وقتی می خواستم دنیامو بسازم

کجا بودی ببینی من می سوزم

عین ِ چشات سیاهه رنگ روزم

کجا بودی تشنه ی چشمات بودم

نبودی من عاشق ِ دنیات بودم

کجا بودی وقتی دیوونت بودم

وقتی که بی قرار ِشونت بودم

کجا بودی وقتی چشام به در بود

ترانه هام شکایتِ سفر بود

نبودی پیش ِ من ِ بی ستاره

ترک می خورد دلم با یه اشاره

کجا بودی وقتی که پرپر شدم

سوختم و از غمت خاکستر شدم

کجا بودی ببینی فصل بهار

همه می گفتن تو گذاشتیم کنار

سرزنشای مردمو شنیدم

هر چی که باورت نمی شه دیدم

کنایه هاشونو به جون خریدم

نبود ستاره م شبا گریه چیدم

کجا بودی ببینی خستگیمو

آب شدن ِ شمعای زندگیمو

همه سراغ ِ تو رو می گرفتن

زیر لبی یه چیزایی می گفتن

می خندیدم اما تنم می لرزید

کجا بودی وقتی چشام می ترسید

کجا بودی وقتی سحر نداشتم

سیاهی بود از تو خبر نداشتم

کجا بودی وقتی باید می موندی

غصه مو از لحن صدام می خوندی

کجا بودی نگام به در سفید شد

هر کی به جز من از تو ناامید شد

کجا بودی وقتی دعای داغم

می زد به سقفِ کوچیک اتاقم

کجا بودی وقتی صدات می کردم

به آسمون رسید صدای دردم

کجا بودی من از خودم گذشتم

هر جا بگی رو دنبال تو گشتم

کجا بودی ببینی آبروم مُرد

اما به خاطرِ چشات قسم خورد

خنده واسه همیشه از لبام رفت<